Abemacyklib dodany do terapii hormonalnej wykazał korzyści w zakresie całkowitego przeżycia w porównaniu z monoterapia hormonalną u pacjentów z wczesnym rakiem piersi ER+/HER2- takie dane podczas Kongresu ESMO w Berlinie pokazano pierwszego dnia wykładów.

Abemacyklib w adiuwancie – 7 lat badania monarchE

Pierwszy dzień Kongresu ESMO 2025 przyniósł przełomowe dane z badania monarchE, które potwierdzają obowiązujący standard leczenia uzupełniającego u pacjentek z hormonozależnym, HER2-ujemnym, wczesnym rakiem piersi obarczonym wysokim ryzykiem nawrotu. Wyniki tego badania zaprezentował w Berlinie prof. Stephen R. Johnston z Londynu, przedstawiając analizę całkowitego przeżycia (OS) dla schematu abemacyklib + terapia hormonalna (ET)

Od redukcji nawrotów do poprawy przeżycia

Celem leczenia uzupełniającego w raku piersi od zawsze było nie tylko zapobieganie nawrotom, lecz również poprawa całkowitego przeżycia. Jak przypomniał prof. Johnston, w ostatnich dekadach kolejne generacje terapii hormonalnych – od tamoksyfenu po inhibitory aromatazy – sukcesywnie redukowały ryzyko zgonu, ale różnice w OS pozostawały ograniczone.

W badaniu monarchE po raz pierwszy wykazano, że dodanie abemacyklibu, inhibitora CDK4/6, do standardowej terapii hormonalnej, nie tylko zmniejsza ryzyko nawrotu choroby, ale także przekłada się na istotną statystycznie poprawę przeżycia całkowitego.

Analiza obejmowała 661 zgonów (301 w grupie abemacyklibu + ET vs 360 w grupie samej ET), przy medianie obserwacji 76 miesięcy (6,3 roku).

Krzywe przeżycia rozdzielają się w trakcie leczenia i utrzymują tę różnicę w kolejnych latach

podkreślił prof. Johnston

Abemacyklib dla chorych z wysokim ryzykiem nawrotu

Prezentacja wyników monarchE podczas ESMO 2025 potwierdziła, że abemacyklib jest pierwszym inhibitorem CDK4/6, który przynosi istotną poprawę przeżycia całkowitego w leczeniu adjuwantowym HR+, HER2–, wysokiego ryzyka raka piersi.

Dwa lata terapii abemacyklibem redukują ryzyko zgonu o 15,8%, a ryzyko wystąpienia choroby przerzutowej – o prawie 30%. To wyraźny krok naprzód w dążeniu do wyleczenia większej liczby pacjentek

podsumował prof. Johnston

Badanie objęło ponad 5500 pacjentek z 600 ośrodków w 38 krajach, a pełna publikacja wyników została udostępniona tego samego dnia w jednym z najważniejszych periodyków onkologicznych.

W przypadku pacjentów wysokiego ryzyka, definiowanego nie tylko na podstawie stanu węzłów chłonnych lub stopnia zaawansowania choroby, ale także agresywnych cech nowotworu, takich jak wysoki stopień złośliwości lub wysoki wynik Oncotype DX, dodanie inhibitora CDK4/6 do terapii endokrynologicznej przynosi wyraźne i trwałe korzyści

powiedziała dr Angela DeMichele z University of Pennsylvania w Filadelfii (USA) która podsumowywała sesję z wykładem prof. Johnstona

Źródło:
Wykład prof. Stephena R. Johnstona, LBA13 – monarchE: Primary overall survival (OS) results of adjuvant abemaciclib + endocrine therapy (ET), Kongres ESMO 2025, Berlin. Opracowanie własne