Berlin stanie się centrum światowej onkologii. W dniach 17–21 października 2025 roku w hali Messe Berlin odbędzie się Kongres Europejskiego Towarzystwa Onkologii Klinicznej (ESMO 2025) — jedno z najważniejszych wydarzeń naukowych i edukacyjnych w dziedzinie onkologii.
Kongres ESMO forum wymiany wiedzy i doświadczeń
Kongres ESMO to coroczne spotkanie tysięcy specjalistów z całego świata – onkologów klinicznych, naukowców, farmaceutów, przedstawicieli organizacji pacjentów oraz przemysłu farmaceutycznego. Wydarzenie od lat stanowi kluczową platformę prezentacji najważniejszych badań klinicznych, odkryć naukowych i przełomowych terapii, które kształtują przyszłość leczenia nowotworów.
Tegoroczna edycja w Berlinie będzie poświęcona m.in. terapiom celowanym, immunoterapiom, nowym biomarkerom i medycynie personalizowanej. W programie znajdą się również sesje dotyczące opieki interdyscyplinarnej, innowacji technologicznych w diagnostyce oraz wdrażania badań do praktyki klinicznej.
Bogaty program naukowy i edukacyjny
Uczestnicy ESMO 2025 będą mogli wziąć udział w licznych sesjach plenarnych, prezentacjach abstraktów, sympozjach branżowych i warsztatach edukacyjnych. Tradycyjnie nie zabraknie również spotkań networkingowych oraz sesji dedykowanych młodym naukowcom i lekarzom rozpoczynającym karierę w onkologii.
Organizatorzy zapowiadają, że tegoroczny kongres będzie szczególnie skoncentrowany na integracji badań naukowych z codzienną praktyką kliniczną oraz rozwoju współpracy między ośrodkami onkologicznymi w Europie i na świecie.
Kongres ESMO najciekawsze doniesienia
Zapytaliśmy ekspertów o najciekawsze ich zdaniem doniesienia, które będą prezentowane podczas Kongresu ESMO w Berlinie, poniżej ich typy.
Rak piersi na ESMO
Dwa badania dotyczące bohatera ostatnich lat w leczeniu raka piersi Trastuzumab Derukstekan, które będą prezentowane podczas Sesji Prezydenckiej. Badanie z innym koniugatem przeciwciało-lek sacytuzumab gowitekan oraz długoterminowe odczyty badania z wykorzystaniem adiuwantowego abemacyklibu.
DESTINY-Breast11: neoadiuwantowe leczenie trastuzumabem derukstekanem (T-DXd) w monoterapii lub w połączeniu z paklitakselem + trastuzumabem + pertuzumabem (T-DXd-THP) versus standard leczenia (SOC) u pacjentek z wysokim ryzykiem, wczesnym rakiem piersi HER2+ (eBC).
Trastuzumab derukstekan (T-DXd) vs trastuzumab emtanzyna (T-DM1) u pacjentek z wysokim ryzykiem pierwotnego raka piersi HER2+ z resztkową chorobą inwazyjną po leczeniu neoadiuwantowym: analiza pośrednia badania DESTINY-Breast05 (LBA1).
Wyniki badania ASCENT-03: randomizowane badanie fazy 3 porównujące sacituzumab govitekan (SG) z chemioterapią u pacjentek z wcześniej nieleczonym, zaawansowanym potrójnie ujemnym rakiem piersi (TNBC), które nie kwalifikują się do leczenia inhibitorami PD-(L)1.monarchE: wyniki dotyczące całkowitego przeżycia (OS) w terapii adiuwantowej z użyciem abemacyklibu + terapii hormonalnej (ET) u pacjentek z HR+, HER2-, wysokiego ryzyka, wczesnym rakiem piersi (EBC).
Nowotwory układu moczowo-płciowego
Mamy tu badanie z wykorzystaniem terapii złożonych z dwóch leków – enfortumab wedotyny w połączeniu z pembrolizumabem, które to połączenie zmieniło krajobraz leczenia pacjentów z rakiem pęcherza w pierwszej linii, zobaczymy jakie korzyści dla pacjentów, będą do uzyskania w wykorzystaniu okołooperacyjnym tej terapii
Okołozabiegowe (perioperacyjne) leczenie enfortumabem wedotyny (EV) + pembrolizumab (pembro) u pacjentów z mięśniowo naciekającym rakiem pęcherza (MIBC), którzy nie kwalifikują się do cisplatyny: badanie fazy 3 KEYNOTE-905. – to także badanie z Sesji Prezydenckiej Kongresu ESMO w Berlinie
Badanie fazy 3 porównujące kapiwasertyb (capi) + abirateron (abi) vs placebo (pbo) + abi u pacjentów z pierwotnym, przerzutowym, hormonowrażliwym rakiem prostaty z deficytem PTEN (mHSPC): badanie CAPItello-281
Badanie fazy 3 [177Lu]Lu-PSMA-617 w połączeniu z terapią hormonalną (ADT) + inhibitorem receptora androgenowego (ARPI) u pacjentów z PSMA-dodatnim przerzutowym, hormonowrażliwym rakiem prostaty: badanie PSMAddition.
Rak płuca
Również w raku płuca spodziewamy się kilku ciekawych doniesień i potwierdzenia już ugruntowanych terapii, wskazane przez ekspertów to:
Tarlatamab w połączeniu z chemioterapią i immunoterapią pierwszej linii w drobnokomórkowym raku płuca w stadium rozległym (ES-SCLC): badanie DeLLphi-303.
Zaktualizowana analiza całkowitego przeżycia z badania fazy 2 PHAROS oceniającego encorafenib + binimetynib u pacjentów z przerzutowym niedrobnokomórkowym rakiem płuca (mNSCLC) z mutacją BRAF V600E.
Końcowa analiza całkowitego przeżycia (OS) i bezpieczeństwa w badaniu fazy 3 ALEX porównującym alektynib z kryzotynibem u pacjentów z wcześniej nieleczonym, zaawansowanym ALK-dodatnim (ALK+) niedrobnokomórkowym rakiem płuca (NSCLC).
CCTG BR.31: adiuwantowe leczenie durwalumabem (D) po resekcji niedrobnokomórkowego raka płuca (NSCLC): ostateczna analiza całkowitego przeżycia (OS) i ocena minimalnej choroby resztkowej (MRD).
Czerniak i raki skóry
Szczepionka przeciwnowotworowa IO102-IO103 w połączeniu z pembrolizumabem w leczeniu pierwszej linii zaawansowanego czerniaka: wyniki badania fazy 3 (IOB-013/KN-D18).
Wczesne zakończenie terapii anty-PD-1 po uzyskaniu całkowitej lub częściowej odpowiedzi u pacjentów z przerzutowym czerniakiem: wieloośrodkowe prospektywne badanie Safe Stop.
ECOG-ACRIN EA6174: STAMP – badanie fazy III oceniające pembrolizumab jako terapię adiuwantową u pacjentów z chirurgicznie leczonym rakiem Merkla.
Dwuletnia aktualizacja kliniczna i pierwsze analizy biomarkerów z badania fazy 3 NADINA porównującego leczenie neoadiuwantowe niwolumabem + ipilimumabem z leczeniem adiuwantowym niwolumabem u pacjentów z resekcyjnym czerniakiem w stadium III.
Postaramy się zebrać dla naszych czytelników ocenę ekspertów po wykładach oraz ich opinie na temat tych i innych badań, które mogą wpłynąć na praktykę kliniczną. Poszukamy też polskich śladów na startującym Kongresie ESMO w Berlinie
